Skiën in de Rockies

Het volgende lange weekend viel samen met Thanksgiving, Ivor ging op bezoek bij zijn vriendin in Suriname, Erik ging voor een real american thanksgiving diner bij de familie van Kallie en wij (Thierry, Tiemen en ik) hadden het plan bedacht om te gaan skiën in Vail, Colorado. Door Thanksgiving, wat op donderdag valt, hadden we een extra dag vrij en konden we al op woensdag vertrekken. Helaas ligt Vail niet om de hoek en moesten we eerst 870 mijl afleggen voordat we in de sneeuw konden staan. Maar gepakt en gezakt met menig red bull en een lege achterbank om op te slapen, waren we al om 7 uur 's ochtends op onze bestemming. Daar konden we meteen ons geniale appartement in en klikten we om 9 uur de latten onder de schoenen voor onze eerste afdaling.



De eerste dag waren er helaas nog maar vijf pistes open en maar net genoeg sneeuw om te skiën. Maar toch was het weer heerlijk om de berg af te zoeven, dan maar een paar keer dezelfde piste. Gelukkig voor ons begon het die avond te sneeuwen en viel er iets meer dan 10 cm bij, dit was genoeg om een extra gebied te openen waar we van de verse poedersneeuw konden genieten. Vrijdagochtend was er dan ook een heerlijk zonnetje, al begon het rond de middag te betrekken en kwam er nog meer sneeuw, veel meer sneeuw. Het is zelfs niet meer gestopt met sneeuwen tot en met zondag. Gelukkig was het zicht op de berg nog prima, de kou goed te doen en was skiën dus geen probleem. De laatste dag lag er dan ook ongelooflijk veel sneeuw, er was meer dan een meter gevallen. De ski condities waren dan ook prima, heerlijk skiën in de Rockies met sneeuw tot aan je knieën!



Helaas sneeuwde het zondag ook nog en moesten we in een sneeuwstorm door de bergen terug rijden, natuurlijk zonder sneeuwkettingen. Nu waren het gelukkig geen kleine weggetjes en zaten we meteen op de snelweg, maar nog steeds was het 1 grote chaos, auto’s met alleen voorwiel aandrijving konden de berg niet op en moesten getakeld worden. Gelukkig hadden wij de Mountanier mee, dus 4x4 en hadden we daar geen probleem mee. Wel hebben we een spin van 180 graden ervaren. De auto brak aan de achterkant uit naar links, rechts, links, rechts, en toen schoen we opeens achterste voren over de weg, best eng, maar gelukkig hadden de mensen achter ons genoeg tijd om the stoppen en bleven we op de weg, waardoor we niet waren gecrasht en door konden rijden. Uiteindelijk is het nu weer een mooi verhaal :-S, maar schrikken was het wel.




Goed wederom genoten dit weekend!