Einde van mijn stage!

Afgelopen vrijdag was alweer de laatste werkdag van mijn stage, al bestond de laatste week vooral uit afscheidslunches en borrels. Tijdens deze festiviteiten had ik zowaar eens de tijd om terug te blikken op de fantastische maanden die ik hier gehad heb. Zo heb ik zeer veel geleerd, veel nieuwe mensen ontmoet en prachtige reizen gemaakt. Gelukkig waren mijn supervisors en collega's ook zeer tevreden en kan ik terugkomen wanneer ik maar wil. Het was dan ook best een raar moment om mijn badge in te leveren en deze periode af te sluiten. Ik zal het werkende leven bij Lockheed Martin dan ook zeker gaan missen.

In de laatste werkweken waren er nog verschillende spectaculaire activiteiten, zo lande er naast de fabriek de 747 van NASA met de spaceshuttle op zijn rug. Welke een korte stop maakte om te tanken bij de militaire basis. Ook stond de roll-out van AF1 op onze laatste werkdag gepland en konden we op het nippertje nog een foto voor de F35A bemachtigen.



Een aantal weken terug zijn we ook nog kort geïnterviewd door een drietal journalisten van, jawel; het Brabants dagblad, de intermediar en de Tubantia.

Brabants dagblad

Intermediar

Tubantsia....... stukje moet nog op de site verschijnen

Zo het heeft wat tijd gekost, maar ik denk dat mijn blog weer redelijk up to date is en de meeste verhalen verteld zijn. Ondertussen is Tiemen afgelopen donderdag al vertrokken en vertrekt Thierry op 1e kerstdag naar Nederland. Voordat ik naar huis ga, ga ik eerst nog, samen met Ivor, een mooie roadtrip ondernemen.

We gaan via Carlsbad, Tucson, San Diego naar Los Angeles om daar oud en nieuw te vieren met 50.000 andere onder de begeleiding van Armin van Buuren, om vervolgens via de Grand Canyon weer naar huis te rijden. Een roadtrip van rum 3100 mijl, wat mij betreft de perfecte afsluiting van mijn tijd in Amerika.

Misschien zet ik deze avonturen nog op mijn blog als ik terug ben, mocht dit niet het geval zijn dan zal ik ze ongetwijfeld met veel enthousiasme in Nederland vertellen. Voor nu wens ik iedereen:

MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR!!!!!!!

Las Vegas

Alweer het laatste lange weekend was aangebroken, natuurlijk moesten we ook dat weekend volledig benutten en onze stage op een waardige manier afsluiten. Waar kan dat beter dan in LAS VEGAS. Dus op vrijdag, vroeg in de ochtend, vertrokken Tiemen, Thierry, Kallie, Erik en ik op weg naar de gokstad van Amerika. Na een 3 uur durende vlucht, zonder problemen, landde ons vliegtuig rond 8.30 lokale tijd en konden we de pracht en praal van Vegas gaan ontdekken. Wij zaten in het luxor hotel, beter bekend als de piramide.



Na de eerste dag de strip bezichtigd te hebben en een gokje gewaagd te hebben was het tijd om het nachtleven te ondervinden. Dit is zeer exclusief in Vegas en het kost wat tijd voordat je weet hoe alles in zijn werk gaat. Een ding is zeker en dat is dat alles belachelijk veel kost (1 drankje 14 dollar). Maar gelukkig hadden we al vrij vroeg in de middag door dat alle drank gratis was wanneer je achter een gokmachine zat.



De dag erna was ik samen met Tiemen vroeg opgestaan om mee te doen met een poker toernooi, helaas waren mijn poker skills en die van Tiemen niet genoeg om in de prijzen te vallen, maar het was zeker leuk om een keer mee te doen. Die avond zijn we nog naar de Blueman group geweest, wat echt een geweldige show is en aan iedereen kan aanraden.



Uiteindelijk was het weer een top weekend, maar wel een grote teleurstelling dat ik na Vegas geen miljonair ben. Ik was er toch echt van overtuigd dat na zeven jaar wachten (sinds mijn vorige bezoek aan Vegas, toen ik nog 16 was en niet eens stil mocht staan in de casino's) om een gokje te wagen het geluk aan mijn kant zou staan Maar helaas... het is nog even wachten totdat er een waterval in mijn tuin te vinden is en er een leeuw door mijn woonkamer loopt...

Skiën in de Rockies

Het volgende lange weekend viel samen met Thanksgiving, Ivor ging op bezoek bij zijn vriendin in Suriname, Erik ging voor een real american thanksgiving diner bij de familie van Kallie en wij (Thierry, Tiemen en ik) hadden het plan bedacht om te gaan skiën in Vail, Colorado. Door Thanksgiving, wat op donderdag valt, hadden we een extra dag vrij en konden we al op woensdag vertrekken. Helaas ligt Vail niet om de hoek en moesten we eerst 870 mijl afleggen voordat we in de sneeuw konden staan. Maar gepakt en gezakt met menig red bull en een lege achterbank om op te slapen, waren we al om 7 uur 's ochtends op onze bestemming. Daar konden we meteen ons geniale appartement in en klikten we om 9 uur de latten onder de schoenen voor onze eerste afdaling.



De eerste dag waren er helaas nog maar vijf pistes open en maar net genoeg sneeuw om te skiën. Maar toch was het weer heerlijk om de berg af te zoeven, dan maar een paar keer dezelfde piste. Gelukkig voor ons begon het die avond te sneeuwen en viel er iets meer dan 10 cm bij, dit was genoeg om een extra gebied te openen waar we van de verse poedersneeuw konden genieten. Vrijdagochtend was er dan ook een heerlijk zonnetje, al begon het rond de middag te betrekken en kwam er nog meer sneeuw, veel meer sneeuw. Het is zelfs niet meer gestopt met sneeuwen tot en met zondag. Gelukkig was het zicht op de berg nog prima, de kou goed te doen en was skiën dus geen probleem. De laatste dag lag er dan ook ongelooflijk veel sneeuw, er was meer dan een meter gevallen. De ski condities waren dan ook prima, heerlijk skiën in de Rockies met sneeuw tot aan je knieën!



Helaas sneeuwde het zondag ook nog en moesten we in een sneeuwstorm door de bergen terug rijden, natuurlijk zonder sneeuwkettingen. Nu waren het gelukkig geen kleine weggetjes en zaten we meteen op de snelweg, maar nog steeds was het 1 grote chaos, auto’s met alleen voorwiel aandrijving konden de berg niet op en moesten getakeld worden. Gelukkig hadden wij de Mountanier mee, dus 4x4 en hadden we daar geen probleem mee. Wel hebben we een spin van 180 graden ervaren. De auto brak aan de achterkant uit naar links, rechts, links, rechts, en toen schoen we opeens achterste voren over de weg, best eng, maar gelukkig hadden de mensen achter ons genoeg tijd om the stoppen en bleven we op de weg, waardoor we niet waren gecrasht en door konden rijden. Uiteindelijk is het nu weer een mooi verhaal :-S, maar schrikken was het wel.




Goed wederom genoten dit weekend!

Fly-inn-bbq

OK Amerikaanser gaat het waarschijnlijk niet meer worden ....

Rij naar het vliegveld, stap in een vliegtuig ...


Land, stap in golf karretjes en rij naar een bbq/smoker restaurant ...


Kies je vlees en geniet er van ...


Rij terug en stap weer in het vliegtuig voor een scenic tour over het centrum van Fort Worth ...


En dat allemaal dankzij Joel, een teamgenoot bij softbal. Het was weer een mooie gezellige avond activiteit.

New Orleans

Dit weekend stond er weer eens een ouderwetse roadtrip op het programma, met maar liefst 2 auto's (want Kallie de vriendin van Erik, ging ook mee) vertrokken we donderdagmiddag na het werk aan de langste roadtrip tot nu toe. Een kleine tussenstop werd gemaakt in Schreveport net over de grens tussen Texas en Louisiana. Aangezien gokken legaal is in Louisianna is Schreveport vol gebouwd met casino's. Aan ons hotel zat dan ook een casino vast, waar we de avond met plezier hebben door gebracht. Vooral omdat in het casino de drank gratis was en, voor de kenners, het bassie en adriaan roulette (50 cent roulette) aanwezig was.



De dag erna weer vroeg uit de veren op weg naar New Orleans, wat toch nog een goede 350 mijl rijden was. Gelukkig was ons 4,5 sterren hotel (beetje luxe is niet verkeerd, ok we hadden een super deal) gemakkelijk te vinden en lag het op een perfecte locatie midden in de stad op loopafstand van Bourbon street.



Omdat het toch alweer laat in de middag was hebben we die dag niet veel meer dan Bourbon street gezien, wat dan wel weer een geniale party straat is. Wederom geheel afgesloten van verkeer en de hele nacht lopen er mensen van bar naar bar te hoppen. Aan de oogjes is dan ook weer te zien dat we ons weer opper best vermaakt hebben.



Ondanks de zware avond zijn we de dag erna toch nog om een redelijk tijd uit bed gestapt en hebben we zowaar nog iets van de stad gezien. Na een heerlijk ontbijttje en een goed bakkie viel het ons op dat New Orleans, in de French Quarter, toch wel een zeer Europese look heeft, wat dan ook zeker gewaardeerd kon worden. Samen met de vele straat muzikanten maakt de stad zeer gezellig.



Die avond begonnen we met het welbekende lokale drankje "de huricane" op het terras van Pat O'brien, daarna gingen we naar een top restaurantje waar we een heerlijk diner hadden gepland om de verjaardag van Kallie en Erik te vieren.



Daarna was het tijd om de echte jazz muziek op te zoeken, na een kleine wandeling kwamen we in een aantal zeer gezellige cafés waar we konden genieten van de lokale bands van New Orleans. Ondanks de fantastische muziek werden we toch weer aangetrokken tot de gezelligheid van Bourbon street, waar we dan ook de avond eindigden.



De dag erna was het weer vroeg opstaan om in 1 lange rit naar huis te rijden. Helaas was onze auto geschraapt door zijn buurman en dat op een parkeerplaats van 28 dollar per nacht. Helaas was de parkeerplaats naast ons wel leeg en hadden we dus geen bewijs wie de nieuwe verflaag had aangebracht. Na een aantal pogingen om de schade te verhalen op de parkeerplaats beheerder werd het een typisch gevalletje van accepteren, incasseren en naar huis rijden. Het was in ieder geval wel weer een top weekend!