Nieuw tel. nr. en email adres

Goed dat was hem wel weer voor een tijdje, ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat en dat jullie lekker van de vakantie aan het genieten zijn. Groeten vanuit Texas en tot de volgende msn, skype, mail, bel of blog sessie!!!

Even voor de duidelijkheid, ik heb een nieuw email adres en Amerikaans telefoon nummer, mijn ned. nr en oude email adres gebruik ik niet meer.

ddautzenberg@gmail.com
+1 682 234 5785

Het werkende leven

Tot de eerste week heb ik de hele trip als een mooie vakantie ervaren, heerlijk weer, avontuur en zeer relaxed. Maar helaas moet er ook nog gewerkt worden, al moet ik zeggen dat ik erg uitkeek naar de eerste werkdag.

Even voor de mensen die het nog niet weten: Ik zit op de afdeling Manufacturing Engineering - Forward Fuselage & Final Assembly. Dit houdt in het kort in dat de afdeling verantwoordelijk is voor een soepel verloop van het productieproces van de forward fuselage en de final assembly van het gehele vliegtuig. Hierbij moet je denken aan het ontwerp van de tooling machines en de opzet van de productielijn, wat het mogelijk moet maken om eens per dag een JSF van de productielijn te laten rollen. 

Goed de eerste dag, deze bestond vooral uit handjes schudden en kennismaken met de afdeling en iedere andere medewerker die je op je pad tegenkwam. Veel andere dingen waren er dan ook niet te doen, want iets van een opdracht was er nog niet en de computer werkte ook nog niet. Ook hadden we de eerste dag nog niet onze eigen security badges, dus moesten we het doen met een visitor pass, dit betekend dat er altijd een lockheed medewerker naast je moet lopen om je in de gaten te houden. Voor de rest van de dag werd ik voornamelijk bezig gehouden met rondleidingen door de productiehal. Dit was natuurlijk super cool en zeer interessant om te zien. Om een indicatie hier van te geven heb ik wat foto's van het internet gehaald, ik kon ze helaas niet zelf nemen aangezien camera's ten strengste verboden zijn op het gehele Lockheed Martin terrein.

(bron: www.defenseindustrie.com)

Ondanks een top dag was het in de middag toch een beetje saai als je in je cubicle zit zonder opdracht en/of computer. Vooral als iedereen om je heen hard aan het werk is, omdat ze achter op schema lopen. Gelukkig verbeterde dit de dagen erna en werd het me steeds duidelijker wat de afdeling voor werk deed en waar ik de komende maanden aan zal gaan werken. In die dagen heb ik vooral veel meetings bijgewoond, ingelezen, mijn computer up&running te krijgen en hebben we Tom Burbage nog even gedag kunnen zeggen. De werkdagen gingen dan ook allemaal vrij snel voorbij, al was de wekelijkse donderdag staffmeeting toch een tikkeltje zwaar, aangezien het de avond ervoor wel erg gezellig was in Snookies. Dan blijkt 6.15 toch erg vroeg om op te staan, maar met een paar bakken koffie, die btw niet te drinken is in Amerika, ging ook deze dag nog vrij soepel voorbij.  Nu is het nog even wachten totdat ik de goede licenties krijg, zodat ik echt aan de slag kan gaan.

Genoeg over het werk, dit weekend hadden we meteen een lang weekend, wat inhoudt dat je vrijdag vrij hebt. Dit komt doordat je 9 uur per dag werkt en daardoor eens in de twee weken een dag vrij hebt. Ideaal voor roadtrips, al hadden we bedacht dit eerste weekend Fort Worth maar eens te gaan verkennen. Fort Worth heeft een, voor Amerikaanse begrippen, redelijk klein centrum, met alle uitgaansgelegenheden op loopafstand en op elke hoek van de straat wel een politieagent. Kortom ideaal om naar toe te gaan en weer even in de vakantie mood te komen.

Eerste week

Hallo allemaal, even een berichtje vanuit de states

Het is alweer twee weken geleden dat ik samen met Erik, Thierry en Ivor op schiphol verzamelde om op weg te gaan naar Fort Worth. Na een overstap in Philidelphia arriveerden we na een trip van bijna 20 uur op het vliegveld Dallas/Fort Worth.

Meteen maar een auto huren, want zonder auto ben je nu eenmaal niks in Amerika. Aangekomen bij de car rentals kregen we te horen dat er alleen nog maar een ford explorer beschikbaar was, welke net iets buiten onze prijs range lag. Gelukkig voor ons had het meisje achter de balie zelf tien jaar in Nederland gewoond en voelden zij zich genoodzaakt ons te helpen. In het Nederlands legden ze uit dat er wel iets geregeld kon worden, en na een kwartiertje hocus pocus was de prijs gehalveerd. Aangenaam verrast grepen we dit aanbod en konden we in onze gloednieuwe ford explorer op weg naar Marquis at Stonegate, wat onze verblijfplaats voor de komende zes maanden zal zijn.

Het was alweer rond 23.00 voordat we bij het appartementen complex aankwamen, hier stond ons nog een mooie zoektocht naar de sleutels te wachten, aangezien het te laat was om de sleutels persoonlijk in ontvangst te nemen.

Eindelijk was het zo ver, we konden onze nieuwe cribs gaan bezichten. Alles zag er beter dan verwacht uit en ook de gehuurde meubels (bedden, 2 banken en een tafel) waren gelukkig afgeleverd. Wel moesten we nog snel een bed verplaatsten aangezien ze 2 bedden op 1 kamer hadden geplaatst. Maar dit was snel opgelost en kon de pret niet drukken

We hebben een townhome en een twee-persoonsappartement. De townhome wordt bewoond door Erik, Ivor en mjizelf, deze bestaat uit 3 slaapkamers, 3 badkamers, woon/eet kamer en een dubbele garage. Tiemen en Thierry zitten in het andere appartement welke 2 slaapkamers, 2 badkamers en een woon-/eetkamer heeft.

Na een goede nachtrust werd het tijd om de rest van onze inboedel te regelen, de beste plek om dit alles aan te schaffen is de wall-mart, hier vindt je werkelijk alles. Als een sneltrein gingen we door de winkel en haalden we pannen, borden, glazen kussen, dekens, ga zo maar door.

Nu de apartementen leefbaar zijn geworden konden de faciliteiten van Marquis at Stonegate eens bekeken worden. Zo kan er gechilled worden aan het zwembad, tv gekeken in de lobby, geinternet in het business centre of gesport worden in de fitnesszaal.

Om de dag af te sluiten en onze buren te leren kennen werd er die avond een pokertoernooitje georganiseerd. Ivor heeft even laten zien dat wij Hollanders wel weten wat poker is en won hiermee, voor 1 maand, 100 dollar van zijn huur af. Uiteindelijk werd de geslaagde dag afgesloten met enkele biertjes in de Snookies.

Nu werd het tijd om op zoek te gaan naar een eigen auto, dus begonnen we de derde dag met wat bezoeken aan verschillende autodealers. Hierdoor hadden we een goed idee van de automarkt gekregen, maar we gingen nog even wachten met de aanschaf totdat Tiemen er bij was. Hij zou die middag landen op Dallas/Fort Worth, op weg naar het vliegveld gingen we nog even langs ons meubel verhuur bedrijf om te kijken of we nog wat meubels erbij konden kopen. We hadden namelijk gehoord dat de oude verhuurde meubels van het bedrijf voor een goede prijs in de verkoop werden gedaan. Nou dit bleek het geval, na sterke onderhandelings tactieken, vooral van Ivor, wisten we 2 sofa's, 6 bijzettafels, 2 koffiezetapparaten, 2 broodroosters, 2 salontafels en een eettafel plus de 4 bijbehorende stoelen voor het astronomische bedrag van 113 dollar op de kop te tikken.

Nu onze auto-expert, Tiemen, er bij was gingen we de vierde dag weer op auto jacht. Na een dag zoeken en onderhandelen hebben we uiteindelijk een Mercury Mountanier uit 1999 gekocht, voor 4250 dollar, deze is ongeveer even groot als de ford explorer en is dus perfect voor ons vijven en al de ingeplande roadtrips. De auto lijkt zeer goed onderhouden te zijn en van binnen is de auto zeer luxe uitgevoerd. We denken dan ook een top deal gemaakt te hebben, maar dat kunnen we pas echt claimen als er over 6 maanden geen problemen zijn opgedoken. Helaas betekende dit wel het afscheid van de Ford Explorer.

Het weekend werd vooral gebruikt om te relaxen, wat te shoppen (dollar koers is niet geheel ongunstig :)) en ons mentaal voor te bereiden op de eerste werkweek.